Uszyłam niedawno dla siebie i przyjaciółki dwa czerwone przepiśniki, czyli okładki na zeszyty z przepisami kulinarnymi. Jak już sobie przypomniałam, jak się je szyje, to postanowiłam iść za ciosem... i uszyłam kolejne pięć przepiśników.
Musiało minąć kilka lat, żebym wreszcie uszyła przepiśnik dla siebie. Ten będzie mi służył do gromadzenia przepisów na pyszne domowe przetwory na zimę. Wprawdzie mam sprawdzone przepisy zapisane na komputerze, ale to jednak nie to samo, co zeszyt z ręcznymi zapiskami.
W poprzednim poście pokazałam komplet podkładek w odcieniach szarości i srebra, który uszyłam dla jednej z dwóch sióstr. Dla drugiej z sióstr uszyłam podobny komplet, ale z innych tkanin - tym razem w motywy roślinne w odcieniach zieleni. Jest i akcent egzotyczny - flamingi wychylające się zza zielonych liści 😊
Po raz kolejny uszyłam komplet okrągłych, patchworkowych podkładek na stół. I po raz kolejny zdecydowałam się na elegancką, a zarazem uniwersalną tonację szarości i srebra, która świetnie pasuje do każdego wnętrza. Komplet składa się łącznie z dwunastu elementów i został zaprojektowany tak, aby sprawdził się zarówno podczas dużego, rodzinnego obiadu, jak i popołudniowego relaksu przy kawie.
Z resztek pikówki, która została mi po uszyciu fuksjowego bezrękawnika (a właściwie dwóch), uszyłam małą sportową torebkę w typie listonoszki. Torebeczka ma wymiary 16 cm x 23 cm i kilka kieszonek, które pomieszczą różne przydatne drobiazgi.
Do bliźniaczych torebek, które uszyłam dla siebie i dla siostry z szydełkowych heksagonów i nogawek starych dżinsów, postanowiłam uszyć pasujące kosmetyczki. Wykorzystałam po jednym motywie szydełkowym do każdej z kosmetyczek, naszywając go na dżins tak, że stanowi ozdobne dno kosmetyczki i nachodzi na boki.
Dokładnie miesiąc temu pokazywałam szydełkowe heksagony z mojego babcinego bieżnika. Po około 40 latach sprułam ścieg łańcuszkowy łączący wszystkie elementy i w ten sposób otrzymałam 26 heksagonów, każdy o boku równym 13 cm. Torebkę w kolorze mlecznej czekolady uszyłam z dziesięciu ufarbowanych na brązowo heksagonów. Do uszycia tej torebki użyłam tylko sześciu heksagonów. Potrzebowałam ich mniej, ale tylko dlatego, że wykorzystałam jeszcze nogawkę z nienoszonych już spodni dżinsowych 😊
Od jakiegoś czasu praktycznie nie rozstaję się z okularami do czytania, szczególnie podczas zakupów w sklepie, żeby móc rozszyfrować te nieczytelne mikroskopijne napisy na opakowaniach produktów. Okulista orzekł, że to tzw. starcza dalekowzroczność, czyli ... wszystko zgodnie z peselem 😉 A że nie lubię okularów na łańcuszku, to uszyłam sobie mięciutkie etui zamykane na zamek błyskawiczny. A właściwie to nie jedno, a od razu kilka, bo na pewno się przydadzą 😻
Potrzebowałam nowych podkładek stołowych do codziennego użytku. Chciałam, żeby były w odcieniach brązu. Ale okazało się, że brązowych szmatek w moich zapasach jakoś tak mało... Mogłam coś dokupić, ale musiałabym czekać na przesyłkę... Albo kombinować z tego co mam i mieć podkładki na już. Wybrałam to drugie rozwiązanie 😊
Z resztek pikówki, która została mi po uszyciu bezrękawnika (a właściwie dwóch), uszyłam małą sportową torebkę w typie listonoszki. Torebeczka ma wymiary 16 cm x 24 cm i kilka kieszonek, które pomieszczą różne przydatne drobiazgi.
Dostałam od siostry spory, ok. półtorametrowy kawałek pikówki w żółtoseledynowym, neonowym kolorze. Postanowiłam uszyć z niej bezrękawnik, taki chroniący od wiatru ocieplacz, do założenia na polar podczas marszu z kijkami.
Z nogawek spodni dżinsowych, szczególnie z części pod kolanami, można odzyskać naprawdę dobre i mocne kawałki tkaniny. O ile spodnie podczas noszenia przecierają się najbardziej na siedzeniu, na udach i kolanach, to dolne części zazwyczaj są w tak dobrym stanie, że szkoda je wyrzucać. I właśnie z takich kawałków dżinsów w dwóch kolorach uszyłam kolejną torbę typu lunch bag.
Dostałam w prezencie cztery malutkie kwadratowe panele 14 cm x 14 cm z nadrukiem wzorów pochodzących z The Forest Girl's Coloring Book autorstwa Aeppol. Uszyłam z nich podkładki pod kubek.
Prawie 10 lat temu uszyłam pierwszą kołderkę z aplikacjami domowych zwierzątek dla Tymka. Cztery lata później podobną szyłam dla Krzysia. Dziś mogę pokazać trzecią kołderkę (a właściwie matę edukacyjną) dla malutkiego Karolka 💗
Sezon lawendowy powoli dobiega końca. Kwiatki lawendy już ususzone, fusetki zaplecione, w woreczkach, które wiszą w szafie i odstraszają mole też już wymieniłam susz lawendowy na świeży i pachnący.
Kosmetyczki, które dziś pokazuję, to moja kolejna próba uporządkowania drutów skarpetowych i szydełek. Uzbierałam ich całkiem sporo, wcześniej miałam je poupychane w szufladach, pudełkach i kubku. Ciągle miałam problem ze znalezieniem potrzebnego szydełka, albo pięciu drutów w tym samym rozmiarze 😉
